...

آدم‌های نرم خو را دوست دارم، حتی اگر از بقیه صفت‌های شان خوشم نیاید ولی این یکی کافی‌ست که برایم محترم بمانند، خودم آن وقت چی؟ مثل تکه‌ای از یک لیوان شکسته‌ام، هر دستی که سمتم بیاید احتمال خراشیده شدنش خیلی زیاد است. حاصل کلی تمرین مدارا کردن هم فقط نتیجه‌اش شده شُل و وِلی و انفعال و تبسم کم‌رنگ الکی و دهن بستن به وقت گفتن و گفتن به وقت خاموشی!

/ 5 نظر / 35 بازدید
مسیر

عزیزم این همه از عطش ما بدگویی چرا؟! اصلا ما بخوایم خراشونده بشیم باید کی رو ببینیم؟

هشت بهشت

انقدرام ديگه نه.... اونوقت بنده چه طوريم به نظرتون؟

سناء

بخراش ما را! خیالی نی! [ماچ]

انفرادي

محبت آدم را رقيق مي‌كند، صبور مي‌كند، شجاع مي‌كند، ونرم. محبت انگاري همه چيز با خود مي‌آورد. اما نميدونم خودِ محبت را چه چيز مي‌آورد. دلم رقيق شدن و شناور شدن در دنياي دروني مي‌خواهد؛ بي اعتنا به دنيا و مافيها و ه چه بد اخلاقي كه در آنست. والا

محبوبه

دیگه همه رو دوستم گفت ...من دیگه حرفی ندارم [لبخند]