۱

سپاس که غم بزرگ مان دادی !*

نبودی ،

دلتنگ ات شده بودیم ؛

آمدی ،

پیچیدی در کوچه خیابان ها ،

خیمه زدی توی قلب ها ؛

جا خوش کردی وسط زمستان زده ها ،

شعله آوردی، شرر زدی ، شیدا کردی ، از کسب و کار انداختی بازار بی خیالی مان را ،

فرشته آوردی ، کوچه باز کردی میان بن بست ها ؛

پرچم زدی سر گذرها ،

بزرگ مان کردی ، غم بزرگ مان دادی ، نرخ مان را بردی بالا ، خیلی بالا ...

به هر که گفتیم باورش نشد ، 

ولی ما به همه این ها که تو آوردی محتاج بودیم :

محرم جان !

 * الحمدلله علی عظیم رزیتی ... 

/ 2 نظر / 13 بازدید
ehsan

خواندم

مريم به حقيقت رسيده

عالم همه قطره اند و درياست حسين خوبند,همه بنده اندو مولاست حسين ترسم که شفاعت کند از قاتل خويش از بس که کرم دارد و آقاست حسين