...

وقتی کامنت میگذارید که بعد از خواندن بیشتر نوشته‌های اینجا چشم‌تان ابر می‌شود، آدم وقت نوشتن دست و دلش می‌لرزد...

/ 2 نظر / 9 بازدید

فکر کنم این رو به خاطر کامنت من روی نوشته "خداحافظ خانم سیمین دانشور" نوشتین. من وبلاگ شما رو در جستجوی یک دوستی پیدا کردم که هیچوقت حکمت اومدن و رفتنش رو نفهمیدم. هر از گاهی به اینجا سر میزنم و نوشته های خوبتون رو میخونم. ته دلم هم اندک امیدی دارم که شاید دوباره از اون دوست نوشته باشین.

ehsan

خواندم.