و تو چه می دانی که شب قدر چیست ؟

فردا شب تو مسافری ، تو را می برند. تو همان اقیانوس عمود بر زمین را ، دوباره روز رفتن تو است و شب قدر و من و همان سؤال ها ی همیشگی که چرا باید تو را آن شب ببرند ؟که چرا شبی که درهای آسمان باز است و تا صبح سلام است و فرشته ها می آیند این پایین  چرا "امشب"تو باید بروی؟

مگر نه این که "شب قدر از هزار ماه بهتر است"، پس چرا این اتفاق زهر آلود باید ۱۹ ام بیفتد؟ چرا دنیا نامردی خودش را همین امشب ، همین امشب که خدا دارد دست نوازش می کشد رو سر دنیا باید ثابت کند؟

گاهی فکر می کنم "طرف "عمداً این شب را انتخاب کرده یا اتفاقی بوده؟حالا فرض که ۱۹ اتفاقی باشد، ۲۱ چی؟چرا ۲۰ نه ؟چرا ۲۲ نه؟

همان شب که قرآن از آسمان می بارد تو را می برند ، و مگر نگفته اند که تو قرآن ناطقی پس این باران وارونه از زمین به آسمان چرا آن شب رخ داد؟

فرداشب تو مسافری و شاید شب قدر است ،

و من چه می دانم که شب قدر چیست ؟!و من چه می دانم چرا از هزار ماه خوب تر است ؟ و من چه می دانم فرشته ها آن بالا به آن خوش آب و هوایی را ول می کنند می آیند این پایین چه کنند ؟ و من چه می دانم که آن شب چه باید کرد ؟

 همین قدر بس است که هزار بار ، به هزار نام صدا بزنمش و بگویم که "از آتش نجاتمان بده"؟

همین قدر بس است که مثل کلاغ خم و راست شوم و تنداتند قضای هزار نمازی که در غفلت خمار آلودم پرپر شده اند را به جا بیاورم؟

اصلاً با این ها قضیه حل می شود؟خدا که ما را می شناسد ،خودش می داند ما چه کاره ایم ، سادگی است اگر قبول کنیم تقدیر آنها که تا صبح بیدار می مانند را به تر از آنها که نیمی  را فقط بیدار می مانند می زند و آن ها که خواب اند همه بدبخت می شوند ؟

پس رازی که ریخته در این شب ها چیست ؟چرا شب قدر هوا لطیف تر است؟چرا گفته اند شب قدر حضرت زهرا (که سلام خدا بر او) است؟

همین قدر بس است که قرآن روی سر بگذارم و تنداتند خدا را قسم بدهم ، آن هم قسم های سخت ،آن هم به نام سنگین آن چهارده دریا ؟و مگر راحت است است آن طور قسم دادن که ما راحت قسم می دهیم ؟؟

و مگر نگفته اند گذاشتن سبدی پر از سیب بر سر تو را از گرسنگی و ضعف  نجات نمی دهد بل که بدترت می کند برای نجات خودت حتی فقط یک سیب بردار و بخور ...

اصلاً "زمان"است که به این شب  هویت می دهد یا قضیه از جای دیگری آب می خورد؟اگر زمان مهم است پس شب قدر ما و مردمانی که در کشورهای دیگر زندگی می کنند که یکی نیست ؟ و یا نه زمان نقشی ندارد و هر انسانی برای خود شب قدری  دارد بسته به حال و هوا و  ظرفیت روحی اش ؟

همین قدر بس است که شمعی در تاریکی دل مان روشن کنیم و جرعه ای نور سر بکشیم و بگوییم خدایا ! بیا ، این ما و این تو ...ما جز تو کسی نداریم دست ما بگیر ...ما نه می فهمیم شب قدر چیست ، نه می دانیم عاقبت مان چه می شود ، نه روی مان می شود بگوییم "خدایا ما را نبر جهنم "...تو دست ما بگیر ؟ 

من می دانم که تو صبوری ، و اخم نمی اندازی توی صورتت وقتی این سؤال های بی خودِ مرا می خوانی ، من می دانم که تو بزرگی و زودی لب نمی گزی که "نگو"و "شبهه نینداز "و...

من به تو مید"دارم ، حالا شب قدر هر کدام از این سه شب که می خواهد باشد... 

/ 11 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
پیچک سر به هوا

تو آموزشی با بنده ای از بنده های خدا هم گروهان بوديم که خيلی دوست داشتنی بود... خيلی خاطرش را می خواستم... از بس که نور داشت اين بشر... . . . . . . . نمی دونم الان که اين پستو خوندم چرا یاد ش افتادم... شاید... شاید واسه خاطر اون جمله های قشنگی که به یادگار برای هم می نوشتیم... و اون جمله ای که آخر بار ازش شنیدم: ای خواجه چه جویی ز شب قدر نشانی هر شب شب قدر است اگر قدر بدانی . . .

پیچک سر به هوا

باز ماشالل به شما که این قدر با پرهیز و مراقبه و احتیاط پرسیدید این سؤال ها رو... . . . . . . . . بسی بی پروا تر از این سؤالات هماره وول می خوردو با این که جست و جو گری پیشه کردمو هر سال چیز تازه تری می یابم اما هنوز آن پاسخ هایی را که آرام م کند نیافته م...

مريم

شب قدر است و طی شد نامه هجر سلام فيه حتی مطلع الفجر

ehsan

خواندم.

و با این همه ای بزرگ و با این همه ای شگرف مرا راهی از تو به در نیست

زهرا

اگر یادتان بود و باران گرفت دعایی به حال بیابان کنید.

زهرا

وبلاگ قشنگی دارید. با اجازه لینکتون میکنم.

ياس

سلام وبت خيلی نازه وقت کردی به من هم سری بزن

ستايش

و من چه ميدانم که شب قدر چيست؟! فقط ميدانم که سبد سبد بهانه می فرستی و ما را می خوانی... اين هم يکی از قشنگترين بهانه هاست . به تو اميد دارم چرا که تو در نا اميدترين لحظه هايی که غبار غفلت وجودم را فر می گيرد به بازگشتم اميدواری