بهشت

نوشتن من را نرم می کند،وقتی می نویسم آرامم ،ملایمم،صبورم،فکر می کنم،در عوض وقتی نمی نویسم مثل یک تکه از یک لیوان شکسته ام،هر دستی که به دوستی به سمتم بیاید خراش می بیند.

 

گاهی فکر می کنم بهشت هم باید همچین جایی یا همچین چیزی باشد،جایی که آدمی را به آرامش برساند.

/ 5 نظر / 9 بازدید
زهرا

بنویس.بگذار خواننده ی همیشگی این سطرها من باشم.تو اگر آرامش می یابی با نوشتن من با خواندن تو آرام ترم

ehsan

خواندم.

برای خاطر آیه ها

نوشته هایت آرام اند اعظم. ملایم اند. بهشتی هستند برای خودشان. من که عجیب مانوسم با اینجا...خیلی نوشتنت به دلم می چسبد. [گل]

رها

جانا سخن از زبان ما می گویی ..

نجوا

میگفت: "دل به نوشتن آرام گیرد" قبل ترها هیچ نمینوشتم، از آن زمان که گهگداری کاغذی خط خطی میکنم معنی‏اش رو بیشتر درک میکنم. همیشه به نوشتن، آن هم از نوع نوشتن آرامش بخش و ملایم و صبور![گل] بهشت و آرامش.... البته!