چرا ...آخه چرا ؟!

علی تازه شده چهار سالش .روز اولی که رفت مهد  وقتی برگشت با چشم های قرمز اشکی و لب و لوچه آویزان به مامانش گفت :

" مامان چرا ؟!آخه چرا ؟؟؟آخه چرا وقتی رنگ می کنیم نباید از خط بزنیم بیرون !؟"

علی که تا آن روز هر جوری دلش خواسته بود خط خطی کرده بود ، برای رنگ کردن یک برگ،  نصفِ صفحه را پر کرده بود از خط های درهمِ سبز ،حالا سخت بود برایش از خط بیرون نزدن و تن دادن به قانونی که به نظرش بی مصرف و مسخره و ظالمانه می آمد !

 

                                            علی؟! نُچ!

                                           

حالا هر وقت در مواجه شدن با مسئله ای می آیم بگویم :"چرا ؟!آخه چرا ؟!" یاد علی می افتم ، نسبت خودم را با آن مسأله نسبت بین علی می دانم و رنگ کردن نقاشی اش . و می دانم که این چیزی که من نسبت به بودنش و نسبت به تسلیم شدن در برابرش این قدر سرسختی می کنم و این قدر خودم را اذیت می کنم ساده است ،ساده ،به سادگی بیرون نزدن از خط ! فقط من هنوز آن قدر ذهنم قد نکشیده که ساده بودنش را بفهمم ،همین .

                                                                                           باقی بهارت...

 

                                      

/ 14 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سفير

سلام. خيلی قشنگ بود. خصوصا ازين بابت که يک مثال خيلی لطيف هم داشت که درک مطلب رو آسون می کرد. خيلی وقت ها برای بزرگتر ها که سالهاست تمرين کرده ند از خط بيرون نزدن اينقدر عادی و ساده ميشه که ممکنه مربی مهد هم نفهمه برای چی از خط بیرون نزدن برای علی اینقدر سخته .

خ

به نام خدا سلام اعظم خانم اين اولين باريست كه برايتان كامنت ميگذارم ،نوشته هاتون خيلي به دل مي نشينه و واقعا زيبا هستند و البته زيبا مي نويسيد .اميدوارم من رو هم به عنوان يه دوست بپذيريد .خيلي دوست دارم با دوستان ديگرتون هم آشنا بشم . انشاالله هميشه پيروز و موفق باشد و البته در پناه خدا

ehsan

خواندم.

عباس

عطش من دارم يک بار که سينه ام گر گرفته بود محمد گفت می آمدی برايت شربت سکنجبين درست ميکردم! من حتا معامله گر خوبی هم نمی شدم برای شربت ها ی محرم خانه ی مادربزرگ از بچگی غرور داشتم يک غرور بزرگ من خط خطی بلد نبودم حتا

حضورناپديد

ما سگ کی باشيم که از شما ناراحت شويم. مزاح نموديم

ديگر برايت کامنت نخواهم گذاشت . نمی دانم چرا ولی سخت دلگيرم از تو و خودم...اين رسم دوستی ها نبود اعظم خانوم! اميد زندگی بهار وار را دارم برايت و می دانم دور نيست آن روز که تو باشی و من نباشم...

اعظم

به رفیق بدون نام : جانم؟!

آی بی کلاه!

فکر کنم برادرتون بزرگ بشه منطق می خونه ، شما هم فلسفه... مي دونيد چرا؟!

ستایش

وقتی میام اینجا و این هلو !!رو می بینم دلم ضعف میره....چرا؟آخه چرا این جوری اشک آلوده؟؟

چرااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا آخه چراااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا