به احترام تفاوت ها

 خیلی وقت ها از آدم هایی که دوست شان داریم رفتارها و واکنش هایی می بینیم که انتظارش را نداریم،به نظرمان منطقی و درست و طبیعی نمی آیند،انتظار داریم طور دیگری واکنش دهند .

تازه گی ها فکر می کنم اگر این آدم های دوست داشتنی، واکنش ها و رفتارهای شان همانی باشد که ما انتظار داریم،همان کاری را بکنند که اگر ما باشیم می کنیم،همان پاسخی را بدهند که از هر آدم معمولی منطقی دیگری انتظار می رود؛آن گاه دیگر آدم دوست داشتنی ما نیستند!می شوند یکی مثل خودمان،یکی مثل همه و در دوست داشتن "یکی مثل همه" نداریم.

این ها را می نویسم که یاد بگیرم به تفاوت های دیگران احترام بگذارم و نخواهم که همه به شکل یکسانی رفتار کنند،حرف بزنند،دوستی کنند.

قبول کنم که تلاش در جهت استاندارد کردن کسی که عزیز می دانمش ، فقط رنج بیهوده بردن است چون تا جایی که فهمیده ام هم  استانداردی وجود ندارد و هم این تلاش ها فقط به دور شدن آدم ها از هم کمک می کند.

یادم بگیرم که انتظارات من ،محور اخلاق عالَم نیست!

بپذیرم آدم ها را محترم بدانم همان طوری که هستند و مجال دهم خودشان باشند اگر دوست شان دارم !گیریم که گاهی گفتار و رفتار شان همانی نباشد که می خواهم.

 

/ 4 نظر / 10 بازدید
راهی

اول شدنم رو تبریک می گم. موافقم, به احترام تفاوت ها[هورا]

حکیم

سلام قبول خیلی قشنگه ولی در عمل واقعنی سخته ها ! چون همیشه ما رو روال نیستیم ! مگه نه؟[ابرو]

ehsan

خواندم.

نجوا

لازم نیست گفتار و رفتارشان همانی باشد که میخواهیم، اما گاهی دقیقاً همانی میشود که ازش متنفریم. مشکل این وقتاست به نظرم.