تا تو با منی زمانه با من است

 عاشق آدمایی هستم که صبورانه و امیدوارانه و با نشاط از داشته‌هاشون و فرصتهای ساده دم دستشون برای قشنگ زندگی کردن استفاده می‌کنن، بدون اینکه مدام پیله کنن به روزهایی که هنوز نیومدن و یا به آدمایی که تو زندگی شون به طور جدی به هر دلیلی وارد نشدن.

عاشق آدمایی‌ام که غر نمی‌زنن،کار می‌کنن،برای بهتر کردن اوضاع تلاش - حتی تلاش‌های خرده ریزه-می‌کنن ،درس می‌خونن، می‌خندن، اشک می‌ریزن و .... زندگی می‌کنن.

یا لیتنا کنا معک حتا :)

/ 12 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
گیومه

سلام منظورت اینه که از من متنفری؟

ذره

سلام... دعوتید به *صدای صحیفه سجادیه....دعا در حق پدر ومادر* http://zareh.blog.ir/post/235

مشتاق

زندگی می کننند برخلاف خیل آدمها که تلاش می کنند فقط زنده بمانند اما شاید کاری نمی شود کرد بعضی ها مجبورند که فعلا فقط زنده بمانند . آدم به سه چیز احتیاج شدید دارد اول هوا دوم آب و....سوم مهم نیست اگر هوا نباشد ونتوانس نفس بکشی آب به هیچ دردت نمی خورد زنده باشید

رميده

احتمالا روزگار از اين اينجور آدما فعلا يه حال اساسي نگرفته

هشت بهشت

فکر کنم چون خودمون سختمونه که اینطور باشیم عاشق این طور آدما هستیم،نه عطش شکن جونم؟

مسافر

پس عاشق منی اعظم جان [چشمک] در پناه خدا

الهه

پست آخر حذف شده یا من خواب دیدم؟ :(

الهه

:)

سناء

به هشت بهشت جان: شاید هم برعکسش. یعنی شاید چون خودمان هم بالقوه مستعد اینطور بودنیم، موقعی که خدا یادمان می آورد که این مدلی هم میشود بود، ذوق میکنیم.