من تو را این همه شاخ آفریدم؟!

یک وقتهایی روابط انسانی ترسناک میشوند.یک‌حرفی پیش یکی،خیلی  معمولی می زنی،بعد حرف محترم برای خودش روی زبان‌ها مسافرت می‌کند و وسط این سفر یک جا شاخ در می آورد، یکی دم به‌ش می‌چسباند، یکی یک خرده زهر تزریق می‌کند به‌اش، دست یک آدم اوستایی هم می‌رسد و تراش می‌خورد و تیز می‌شود و تیغ می‌شود و فرو می‌رود به سینه یک بدبختی. بعد حرف را که به خودت بر می‌گردانند وحشت می‌کنی ازش،باورت نمی‌شود این حرف - با این هیبت دراکولا طور- مال تو باشد و از دهان تو آمده باشد بیرون!

 

اصولا از زدن حرف‌هایی که استعداد پذیرش هرگونه شاخ و دم و زهر دارند باید پرهیز کرد.

/ 3 نظر / 21 بازدید
سناء

[دست]

قاصدک بارون

کلا آدمی هرچه میکشد ازین زبانش است امان ازین زبان سرخ

مادرانه

از این بلاها کم سرم نیامده. فقط بدیش این بود که هیچ جوری دیگه نمی تونستم حرف اصلی م رو پس بگیرم بس که دراکولا تر شده بود عطش شکن جان.