دوشنبه ٢٤ آذر ۱۳٩۳
شباهت من و اصحاب کهف در این بود

همشهری داستان شده شیش هزار تومن؟!

کتاب چقدر شده قیمتش اون‌وقت؟




شنبه ۱٤ بهمن ۱۳٩۱
غول بی شاخ و دم عزیز

 

"معلم هنر، بافتنیِ تاشده را گرفت رو به کلاس، لایه‌های بافته را یکی‌یکی باز کرد، از لب‌هایش برد بالاتر، از چشم‌هایش و از روسری‌اش. صورتش را دیگر نمی‏دیدیم. صدایش از پشت رج‌های سفید و بنفش کاموایی آمد: «نگاه کنین. مرشدزاده پیش‌سینه‌ی ژاکتِ غول بافته.» خانم تهرانی‌نسب، زنِ قدبلندی بود. شاید صدوهفتاد را داشت ولی آن‌جا که ایستاده بود دیوارِ کامواییِ سفید و بنفشِ من تا ساق پایش می‌رسید. همراه بچه‌ها گیج به رج‌های بافته نگاه می‌کردم. کِی این‌همه بلند شد؟ 

 

«مسخره کردی؟ این چیه؟»

 

بگویم وسوسه‌ی بافتن، دست از سرم برنداشت؟ منتظر بودم تا دانه‌ای‌ حسِ تمام‌شدن به‌ام بدهد و نداد؟ شبِ پیش هرچه فکر کرده بودم یادم نیامده بود تهرانی‌نسب گفته چند دانه را چطور بگیرید که پیش‌سینه برای حلقه‌آستین کور شود. خیال می‌کردم آخرین رج باید درست‌و‌حسابی با بقیه فرق داشته باشد. رج‌های زیر ناکامل بودند و رجِ رو دوباره رجِ زیر را می‌خواست. تا خود صبح، حس پایان نیامد. رج‌ها شروع و تمام شدند و به نظرم کامل نیامدند.

 

به خیالم گاهی سرنوشت همان شوخی کودکانه سفید و بنفش است که تا ساق پیش میرود و کور نمی شود،شاید به خاطر دانه های آمده از رج های دیگر باشد...به نظرم اتفاق های بدقلق یقه های دور از دسترس دارند،آستین های دست نیافتنی..."


 

این‌ها بخشی از یادداشت نفیسه مرشدزاده در  داستان همشهری بهمن ماه است، موقع خواندن این "پیش سینه غول" یاد تو افتادم،یاد رج‌هایی که در همه این سالها با هم بافته ایم و هیچ جا کورش نکرده‌ایم،حلقه آستین حتا به ش نداده ایم،یقه و جادکمه حتا برایش درست نکرده ایم، همین طوری فقط بافته‌ایم و بافته‌ایم بی که هیچ جا به هیچ بهانه‌ای دانه ای کور شود بالاخره.

پیش سینه غول مرشدزاده اگر سفید و بنفش است، اتفاق بدقلق ما شده هزار رنگ،یک جاهایی شل و وارفته شده چون داشتیم از نفس می‌افتادیم،یک جاهاییش لک دارد،بس که بافتن آن رج ها سخت بوده و دست مالی اش کردیم،یک جایی هم اصلا نخ بریده و مجبور شدیم گره بزنیم،از گره گذشته ایم باز به بافتن ادامه داده‌ایم...




شنبه ٢٥ شهریور ۱۳٩۱
روایت مستندی از جنگ

در ادامه پست قبلی،"سه‌روز سینه‌خیز" را هم در همشهری داستان شهریور تازه کشف کردم، یادداشتی که روایت مستند"مصطفی دالایی"فیلمبردار گروه روایت فتح است از  روزهای آخر جنگ، حمله منافقین و سرگردانی مردم و رزمنده ها در مناطق مرزی.. تصویر واقعی ای که از جنگ در "سفر به گرای 270 درجه"احمد دهقان خوانده بودم، با این روایت کامل تر شد.

از دستش ندهید.








زنده گی(۱۱٠) از عشق(٦٥) دوستت دارم ها(٦٠) وبلاگستان(٥٤) زنان(٤٧) داستان(۳۱) ذکر(۳۱) شعر(۳٠) کودکی(٢٩) شهید(٢۸) هذیان ها(٢۸) جنگ(٢۸) (:(٢٦) درد(٢٥) غم تکانی(٢۳) مناجات(٢٢) نوشتن(٢٢) باهم بودن(٢٠) یاد(٢٠) از دیگران(۱٩) کتاب(۱۸) ثبت احوال(۱٧) نامه ها(۱٥) رسانه(۱٥) قرآن(۱٤) درس و مشق(۱۳) محرم(۱٢) طبیعت(۱۱) نوروز(۱۱) خاطره بازی(۱۱) ارتباط(۱٠) رمضان(۱٠) سفر(٩) اعترافات(٩) هیآت وبلاگی سبو(٩) گپ در چند طعم گوناگون(٩) اندر امیدواری(۸) سفید(۸) نگار ما(٧) امام خمینی(٦) تولد مبارک(٥) شاید داستان(٥) برای گفتن(٥) فضول دونی(٥) ):(٥) مرگ(٥) شایدداستان(٥) کارو زندگی(٥) مجله الکترونیکی چارقد(٤) مسجد(٤) ازدواج(٤) برای نگفتن(٤) خمین(٤) همشهری داستان(۳) پدرانه(۳) کوچه فلانی چپ(۳) مهرخانه(۳) برای خواندن(۳) مادر و دختری(۳) عطش شکن(۳) خلانه(٢) آدمهای خوب شهر(٢) سطری میان نامه ای(٢) میان سالی(٢) اشارات(٢) :)(٢) فاطمی نیا(٢) به کجا چنین شتابان(٢) انتظار(٢) بابا(٢) بیماری(٢) بچه(٢) دوستان(٢) آرشیو(٢) اربعین(۱) تلویزیون(۱) خانه(۱) معلم(۱) فلسطین(۱) مادر(۱) سپاس(۱) زایمان(۱) تبریک(۱) دعا(۱) دلانه(۱) فیس بوک(۱) جوانی(۱) خوانسار(۱) ندارد(۱) لینک زن(۱) پدر و دختری(۱)



Powered By NardebaN Graphic Home ; This Template Designed By .:SFO:.