شنبه ۱۸ آذر ۱۳۸٥
 

مبارک تان باشد!

باران ریز و یک سر می بارد و قطره های بازیگوشش خودشان را می کوبند به شیشه پنجره و سرکی می کشند.

حکماً باید محرم باشند قطره های باران و عیبی نداشته باشد که تو را یک نظر ببینند .

تو تاجی از نقره روی سرت داری و یک تور سفید آهار دار از تاجت آویخته پائین ، از شانه هایت گذشته و بعد نزدیکی های کمرت یک دفعه ای باز شده مثل نقاشی های بچگی مان .

من تو را نگاه می کنم که سفیدی و یاد برف های یک نفس می افتم و خیابان مهدیه و بدو بدو دویدن ها و سفید شدن هامان .

 تو یک لباس سفید ساتن پر چین تنت کرده ای و رویش را انگار کسی سال ها نشسته و سنگ و پولک و منجوق های نقره ای و طلایی نشانده و ترکیبش را هم با رنگ موها و چشم هایت رعایت کرده .

من تو را نگاه می کنم و یاد آن همه روز هستم که به جای ناهار کیک نادی می خوردیم و ساندیس پرتقال و از پا می افتادیم بس که از این راهرو به آن راهرو و این دانشکده به آن دانشکده می چرخیدیم.

 تو راه که می روی دنباله تور دامنت روی زمین می کشد دامن کشان روی صندلی می نشینی و نگاه روشن شرمینت را می اندازی به سنگ فرش های سفید .

من تو را نگاه می کنم و یادم می آید از درخت بالا رفتن هایت را و لگد زدن ات وسط خیابان به ماشینی که بد و بی ملاحظه می پیچید جلویمان .

تو چند شاخه رز زرد را لای روبان و زرورق دستت گرفته ای و گلبرگ هایش را با نوک انگشت هایت ناز می کنی .

من تو را نگاه می کنم و یاد قاصدک چیدن هایمان می افتم و گل های ظریفی که تو با آدامس های جویده شده ی رنگ و وارنگ درست می کردی .

تو از لای آن همه گل و تور به من نگاه می کنی و من بار اول است که این طوری کم می آورم و سعی می کنم تولد اشک را در چشم هایم ندید بگیرم .

 تو به من نگاه می کنی و من سعی می کنم خودم را بزنم به کوری به کری .

تو به من نگاه می کنی و من سر به زیر می شوم تا نتوانی چیزی را در صورتم بخوانی .

تو به من نگاه می کنی و انگار که صدایم کرده باشی ، بی طاقت خودم را می رسانم کنارت ، دستم را محکم توی دستت می فشاری ، آب دهانم را قورت می دهم و بهترین آرزوهایی که می شود برای یک عزیز کرد را برایت می کنم .

بعد آن کله داغم را می گذارم کنار صورت نگارین تو ، فلاش می خورد و کسی دوباره عکس من +تو را می گیرد .

 حالا داماد دارد می آید تو و قطره های بازیگوش باران دوباره از پنجره سرک می کشند و بعد از دید زدن سر می خورند پائین .

من می زنم بیرون به یاد پرسه های بی چترمان زیر باران

.

.

.

 .

                                                                                                 مبارک تان باشد

{ }







زنده گی(۱۱٠) از عشق(٦٥) دوستت دارم ها(٦٠) وبلاگستان(٥٤) زنان(٤٧) داستان(۳۱) ذکر(۳۱) شعر(۳٠) کودکی(٢٩) شهید(٢۸) هذیان ها(٢۸) جنگ(٢۸) (:(٢٦) درد(٢٥) غم تکانی(٢۳) مناجات(٢٢) نوشتن(٢٢) باهم بودن(٢٠) یاد(٢٠) از دیگران(۱٩) کتاب(۱۸) ثبت احوال(۱٧) نامه ها(۱٥) رسانه(۱٥) قرآن(۱٤) درس و مشق(۱۳) محرم(۱٢) طبیعت(۱۱) نوروز(۱۱) خاطره بازی(۱۱) ارتباط(۱٠) رمضان(۱٠) سفر(٩) اعترافات(٩) هیآت وبلاگی سبو(٩) گپ در چند طعم گوناگون(٩) اندر امیدواری(۸) سفید(۸) نگار ما(٧) امام خمینی(٦) تولد مبارک(٥) شاید داستان(٥) برای گفتن(٥) فضول دونی(٥) ):(٥) مرگ(٥) شایدداستان(٥) کارو زندگی(٥) مجله الکترونیکی چارقد(٤) مسجد(٤) ازدواج(٤) برای نگفتن(٤) خمین(٤) همشهری داستان(۳) پدرانه(۳) کوچه فلانی چپ(۳) مهرخانه(۳) برای خواندن(۳) مادر و دختری(۳) عطش شکن(۳) خلانه(٢) آدمهای خوب شهر(٢) سطری میان نامه ای(٢) میان سالی(٢) اشارات(٢) :)(٢) فاطمی نیا(٢) به کجا چنین شتابان(٢) انتظار(٢) بابا(٢) بیماری(٢) بچه(٢) دوستان(٢) آرشیو(٢) اربعین(۱) تلویزیون(۱) خانه(۱) معلم(۱) فلسطین(۱) مادر(۱) سپاس(۱) زایمان(۱) تبریک(۱) دعا(۱) دلانه(۱) فیس بوک(۱) جوانی(۱) خوانسار(۱) ندارد(۱) لینک زن(۱) پدر و دختری(۱)



Powered By NardebaN Graphic Home ; This Template Designed By .:SFO:.