سه‌شنبه ٧ اردیبهشت ۱۳٩٥
خاصه رقصی که در آن دست نگاری گیرند

پرستارِ نگار، اسمش نگار است. البته ما اسمش را از گوش نگار دور نگه داشتیم تا خودش را با او قاطی نکند. یک ‏خانم میانسال آرام که پانزده سال است شغلش نگهداری از بچه‌های کوچک است. زندگی، فرصت ازدواج به‌ش نداده، ‏عاشق بچه‌هاست، این را وقتی مطمئن شدیم که بچه بدقلق‌مان کم‌کم شروع کرد به دوست داشتن‌اش و عین جوجه ‏دنبالش راه افتاد. کتاب خواندن را دوست دارد، کتاب‌هایی را که پس از مطالعه این‌ور و آن‌ور خانه می‌اندازیم؛ وقتی ‏بچه خواب است می‌خواند و وقتی یک روز مرتب می‌شویم و کتاب‌ها را سرجایشان می‌گذاریم سراغ‌شان را می‌گیرد. ‏نقاشی‌اش خیلی خوب است و ظهر که برمی‌گردیم؛ نگار آثار هنری‌ای را که با هم خلق کردند؛ نشان‌مان می‌دهد. یک ‏دختر زیبا که صورتش خط‌خطی شده، یک پرنده در حال پرواز که نگار مجال نداده بال‌هایش کامل شود، یک خرگوش ‏که نگار نگذاشته هویج بدهد دستش.‏

نگار با او خوشحال و رقصان است، از دستش خوب غذا می‌خورد و فیلم در نمی‌آورد. همه تخم‌مرغ‌ها و کته‌ها و ‏سوپ‌ها و لقمه‌هایی را که ما باید با دلقک‌بازی یکی دو قاشق بچپانیم توی دهنش و باقی مانده چرب و چیلی‌اش را ‏هم برای این‌که حیف است خودمان بخوریم و بترکیم؛ تمام و کمال با او نوش جان می‌کند. راز غذا دادنش را هنوز ‏کشف نکرده‌ایم. تجربه پانزده بیست سال بچه‌داری به فوت و فن‌هایی مجهزش کرده که ما ناشی‌ها بلد نیستیم. اول‌ها ‏فکر می‌کردیم رودست خورد‌ه‌ایم. خانم مارپل و شرلوک هولمز می‌شدیم و به دنبال نشانه‌های جرم، سطل زباله، تعداد ‏تخم‌مرغ‌های یخچال، وزن کره و... را چک می‌کردیم. بعدتر فهمیدیم جرمی در کار نیست. به صرافت افتادیم از صحنه ‏غذا دادن فیلم آموزشی بگیریم اما موفق نشدیم؛ ضمن این‌که سر حریم خصوصی یا عمومی بودن و اخلاقی بودن یا ‏نبودن این کار با هم به توافق نرسیدیم.‏

یک شب‌هایی نشستیم و غصه خوردیم که چرا زنی مثل او نباید بچه داشته باشد؟ نقشه کشیدیم یکی را پیدا کنیم که ‏برای ازدواج به هم بخورند و مثل همه پروژه‌های این مدلی‌مان ناکامانه عقب کشیدیم.‏

همیشه هراس رفتنش با ما بوده و خب می‌دانید که رسم روزگار چگونه است! او حالا دارد می‌رود، برایش مشکلی ‏پیش آمده و دیگر نمی‌تواند بیاید. ما ماندیم و دختری که حتی اگر دوتایی تمام‌وقت، تنگ دلش باشیم یک‌جوری غذا ‏می‌خورد که سر ماه، کارشناس درمانگاه بهداشت غُر دنیا را نثارمان می‌کند برای اینکه بچه را این قدر لاغر کرده‌ایم!‏






زنده گی(۱٢۳) از عشق(٧٦) دوستت دارم ها(٦۸) زنان(٦۳) وبلاگستان(٥٦) ذکر(۳٩) شهید(۳٥) کودکی(۳٤) جنگ(۳۳) داستان(۳۳) شعر(۳۳) هذیان ها(۳٢) درد(۳۱) غم تکانی(۳٠) (:(٢٧) نوشتن(٢٦) باهم بودن(٢٥) مناجات(٢۳) ثبت احوال(٢۱) از دیگران(٢۱) یاد(٢٠) کتاب(۱۸) نگار ما(۱٧) محرم(۱٦) رسانه(۱٦) نامه ها(۱٦) درس و مشق(۱٤) قرآن(۱٤) سفر(۱۳) نوروز(۱۳) طبیعت(۱٢) خاطره بازی(۱٢) گپ در چند طعم گوناگون(۱۱) رمضان(۱۱) ارتباط(۱۱) اعترافات(۱۱) امام خمینی(۱٠) اندر امیدواری(۱٠) هیآت وبلاگی سبو(٩) مرگ(٩) ازدواج(۸) سفید(۸) خمین(٧) برای نگفتن(٦) تولد مبارک(٦) شاید داستان(٦) برای گفتن(٦) ):(٦) مادر و دختری(٦) کارو زندگی(٦) خلانه(٥) آدمهای خوب شهر(٥) فضول دونی(٥) شایدداستان(٥) مادر(٥) مسجد(٤) بچه(٤) برای خواندن(٤) پدرانه(٤) همشهری داستان(٤) اشارات(٤) عطش شکن(٤) مجله الکترونیکی چارقد(٤) سطری میان نامه ای(۳) مهرخانه(۳) کوچه فلانی چپ(۳) دوستان(۳) دلانه(۳) دعا(۳) خانه(۳) بابا(۳) آرشیو(٢) مدرسه(٢) بیماری(٢) معلم(٢) انتظار(٢) تبریک(٢) به کجا چنین شتابان(٢) سوریه(٢) فاطمیه(٢) فاطمی نیا(٢) :)(٢) میان سالی(٢) پدر و دختری(٢) جمجمک(۱) نقص فنی(۱) لینک زن(۱) تلگرام(۱) ما سه نفر(۱) خوانسار(۱) بزرگان(۱) دخترانه(۱) جوانی(۱) منا(۱) مجردی(۱) همدان(۱) ندارد(۱) رجب(۱) فیس بوک(۱) روزنوشت(۱) سپاس(۱) زایمان(۱) باران(۱) فلسطین(۱) تلویزیون(۱) حج(۱) اربعین(۱) عرفه(۱)



Powered By NardebaN Graphic Home ; This Template Designed By .:SFO:.