یکشنبه ٢۳ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

...

فردا پر است از مادرهایی که آرزو می کنند دختران شان خیلی عاقل نباشند .

{ }



شنبه ٢٢ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

پس لرزه ی"یک نامه خصوصی"

 بر اساس یادآوری های وارد شده از سوی رفقا در مورد واقعی نبودن نامه امیر کبیر به ناصر الدین شاه که اینجا آورده بودمش به بی اطلاعی خودم اعتراف می کنم ،انگار راستی راستی این نامه یک جورهایی حرف گذاشتن توی دهان میرزا تقی خان فراهانی بوده است . در همین راستا مراتب ضایعگی خویش را از درج نامه جعلی اظهار می دارم و دو  تریلی شاخه گل سپاس می فرستم یکی  ساری برای "شیوا" به خاطر دقت نظرش و یکی مشهد برای همکلاسی ام "احسان" که زحمت فرستادن متن زیر را کشید . در ضمن سپرده ام شاخه گل های تریلی دومی را با رشته های پیچ و واپیچ و رنگ وارنگ DNA  و RNA  تزئین کنند ! تا من باشم دیگر اسناد و نامه های خصوصی ملت را افشا نکنم ...  

 

                                                                                                                باقی بهارت....

نشانی :مجله بخارا / شماره ۳۱/ایرانشناسی/ نویسنده :ایرج افشار

۱- خط در مقایسه با خطوط مسلم الصدور امیرکبیر که بارها چاپ شده است بی دغدغه  گویاست که جعل است.

۲- شیوه خط و پیچ و خم کلمات آن گویای تازه نویسی و ناشی گرانه نویسی است.

۳- هیچ رجل اداری و دیوانی عصر قاجاری ،حتی بقال های طهران در عصر امیرکبیر طهران را تهران - که ساخته و پرداحته عصر بعد از احمدشاه است - نمی نوشتند تا چه رسد به میرزا تقی خان فراهانی .

۴- خطاب کردن شاه وقت هرچند نویسنده عریضه امیرکبیر یا قوام السلطنه یا دکتر مصدق باشد ،آداب و رسوم خاص و الفاظ معینی داشت .استعمال (قربانت شوم ) برای طبقه خاصی بود .امیرکبیر عبارتی کمتر از (قربان خاک پای همایون مبارکت شوم) نمی نوشت.

۵- امیرکبیر بالای عرایض خود (هو) می نوشت.

۶- او معمولاً در ختام نامه می نوشت :الامر همایون مطاع مطاع ،نه این که بی ادبانه بنویسد :تقی!

۷- در اوایل عصر ناصری کسی را که لقب موثق الدوله داشته باشد ندیدم که حکومت قم داشته باشد ...

 

                       

                                                                                                    

{ }



چهارشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

قامت ناساز ِ ما

اولِش گفتم :

خدایا این بار این فرصتُ از من نگیر !

بعدِش گفتم :

خدایا این بار این فرصتُ به من بده !

و چقدر فرق بود بین این دو تا ...

                                                                        

{ }



چهارشنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

این اردی بهشتی ِ خوشبو

سوم:مامان خانوم ما معلم است .

از آن معلم هایی که  اعتراضی به فیش حقوقی شان ندارند .

از آن معلم هایی که همیشه رتبه بیار مسابقات علمی و بقیه دنگ و فنگ های آموزش و پرورش اند.

از آن معلم هایی که چند تا لوح معلم نمونه را از کله گنده های مملکت گرفته اند .

از آن معلم هایی که آلبوم قیافه های همه دانش آموز های این 20 سال را در ذهنشان دارند .

از آن معلم هایی که وقتی باهاش می روی این ور و اون ور مثلاً یک هو یک آقای سیبیلو با زن و بچه می آید جلو و می گوید سلام خانوم ! ما رو یادتونه ، ما حسین ایم دیگه ، همون حسین ... کلاس پنجم ،مدرسه نازی ...

از آن معلم هایی که برعکس دخترش (!) هیچ مشتاق تعطیلی زیاد نیست و باز برعکس خیلی های دیگر از بازنشستگی بیزار است.

از آن معلم هایی که با چشم خودم دیده ام غصه خوردنش را و گاه ابری شدن چشم هایش را به خاطر رنج های بزرگ شاگردهای کوچکش .

از آن معلم هایی که هیچ جوری و با هیچ وعده و وعیدی حاضر نشد این مدرسه قدیمی عادی را ، این بچه هایی را که درهم اند و هیچ کس سورت شان نکرده بر مبنای پول و هوش و ...  ول کند و برود غیر انتفاعی و نمونه دولتی و نمونه مردمی و شاهد و...

از آن معلم های  صبور با دست های گچی بخشنده ،  با لب های خشک پر خنده!

از معلم بودنت که  به جز سالی سی چل تا  رقیب چیزی به ما نرسید ، "روز معلم مبارک "ات هم بماند برای بچه های کلاس ، من می نویسم "هر روزت مبارک !"

 دوم:مطهری را دوست دارم ، بچه تر که بودیم و داغ زیاد دور و برش نمی پلکیدم !می گفتم نویسنده ای که مامان و بابا و معلم دینی و امام خمینی و خیلی های دیگر خواندن کتاب هایش را به آدم توصیه کنند معلوم است که خیلی پاستوریزه می نویسد!!معلوم است که از کنار کلاف پرپیچ سؤال های من بی خیال گذشته است . ولی با خواندن اولین فصل یکی از کتاب هایش دیگر به روی مبارکم هم نیاوردم که آن حرف ها را زده ام . روح اش پر از عطر خدا باد . 

دی روز شنیدم که جایی گفته یا نوشته :

 (در عمرم سطری ننوشتم که بعداً بفهمم  اشتباه  بوده است.)

تا همین الان هم مخم را پیچانده این جمله ...

اول:چندتا معلم تا حالا داشتی ؟!

من امروز آمدم بشمرم دیدم به تعداد تمام آدم هایی ست که ردپایی از عبورشان بر تن روحم مانده است . دیدم که دیگر دستم از دیدار خیلی هاشان کوتاه است که مثلاً روزت مبارک غیر متعارفی بفرستم برای شان . دیدم که اتفاقاً معلم ترهایم الان نیستند دیگر کنارم .

دلم گرفت ... دلم تنگ شد برای این معلم ها ...

صفرم : غلط غولوط هایش را به درستی راستی  خودت  ببخش رفیق ...

                                                                                                         

                                                                                                                    باقی بهارت...

{ }



یکشنبه ٩ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

روزگارم ...

سلام!

نه این که باران نباریده باشد ،

نه این که قصه هایم ته کشیده باشند ،

نه این که دیگر عطشی نباشد له له زنِ عطش شکن ،

نه این که دیگر حرفی نمانده باشد ،

نه ...

فقط چرخ فلک روزگارم افتاده روی دور تندش و مجال  همین قدر است انگار که برایت دستی تکان دهم .

                                                                                                  باقی بهارت...

{ }



دوشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

مناجات فرهنگی !*

 خدایا از تو می خواهیم به کشاورزان ما که باران بهاری می دهی،به هنرمندانمان هم الهام نازل کن.

پروردگارا جوانه ها را که از دل خاک در می آوری،هنرمندانمان را هم از لای دود و دم و افسردگی و خودشیفتگی بیرون بکش.

خدایا امسال که در تقدیر ما سال پر برکت رقم می زنی،یادت باشد که ما این روزها به ترانه ای که زیر لب در بزرگراه زمزمه کنیم از نان شب محتاج تریم.

خدایا ارزاق ما را که می خواهی فراوان کنی،جشنواره فجر یادت باشد. خودت که از آن بالا شاهدی،مثل قحطی زده ها پشت گیشه صف می کشیم و سر نوبت و جا دعوا می کنیم و بعد می رویم تو و دو ساعت می نشینیم و گرسنه تر از قبل بیرون می آییم.

خدایا قلم عفو بکش بر گناهانی که ما را به این قحطی دچار می کند و بیش از این،سکانس های خوب را از ما دریغ مکن.

بارالها،ایزدا،معبودا! در این سال نو از تو یک چیز می خواهیم شاهکار شاهکار شاهکار،ناامیدمان نکن و نگو که دورۀ آفرینش گذشته است و بشر محکوم به تقلید شده است. در سبد یکی از مردان نام آور،چیزی نو بگذار.

خدایا رمان های پر فراز و نشیب فرو فرست و داستان های کوتاه معنی دار!  آن ها را نیمه شب بیدار کن و طرح قصه هایی در سرشان بگذار که سر و ته داشته باشد و خودت با دست توانایت نگذار که در هر خطی که می نویسند ده تا ابهام بگذارند.

خدایا به خداوندی خودت،ما مخاطبین را پیش چشمشان عزیز کن. ما را یادشان بینداز. به قدرت خودت کاری کن به ما فقط به چشم سوژه نگاه نکنند که ما در این سال های سرگردانی به تسلای هنر نیاز داریم. خدایا به دست یکی شان دلشادمان کن. سرگرممان کن. هشیارمان کن.

خدایا به حق این روزهای بهاری،به آبروی ابر و شکوفه و گل،زیبا بینی،یقین و روشنی بر هنر ما نازل کن که سخت به آن محتاج است.

بارپروردگارا تو را قسم می دهم اگر همۀ این حوائج را برآوردی،دست آخرش یک چیزی بشود که ما مردم معمولی از آن سر در بیاوریم و به عزت و جلالت سوگند معنا گرا و ماوراء نباشد و داستانش در همین بزرگراه هایی که ما با ترانه تحملش می کنیم،اتفاق بیفتد.

* ( این یادداشت را خانم نفیسه مرشد زاده با عنوان ترانه ای برای تحمل بزرگراه برای همشهری جوان  نوشته است من از چلوکتاب وام اش گرفتم، خوشمزگی اش را با تو قسمت کردم ،همین! )

                                                                                                        

{ }





زنده گی(۱٢۳) از عشق(٧٦) دوستت دارم ها(٦۸) زنان(٦۳) وبلاگستان(٥٦) ذکر(۳٩) شهید(۳٥) کودکی(۳٤) جنگ(۳۳) داستان(۳۳) شعر(۳۳) هذیان ها(۳٢) درد(۳۱) غم تکانی(۳٠) (:(٢٧) نوشتن(٢٦) باهم بودن(٢٥) مناجات(٢۳) ثبت احوال(٢۱) از دیگران(٢۱) یاد(٢٠) کتاب(۱۸) نگار ما(۱٧) محرم(۱٦) رسانه(۱٦) نامه ها(۱٦) درس و مشق(۱٤) قرآن(۱٤) سفر(۱۳) نوروز(۱۳) طبیعت(۱٢) خاطره بازی(۱٢) گپ در چند طعم گوناگون(۱۱) رمضان(۱۱) ارتباط(۱۱) اعترافات(۱۱) امام خمینی(۱٠) اندر امیدواری(۱٠) هیآت وبلاگی سبو(٩) مرگ(٩) ازدواج(۸) سفید(۸) خمین(٧) برای نگفتن(٦) تولد مبارک(٦) شاید داستان(٦) برای گفتن(٦) ):(٦) مادر و دختری(٦) کارو زندگی(٦) خلانه(٥) آدمهای خوب شهر(٥) فضول دونی(٥) شایدداستان(٥) مادر(٥) مسجد(٤) بچه(٤) برای خواندن(٤) پدرانه(٤) همشهری داستان(٤) اشارات(٤) عطش شکن(٤) مجله الکترونیکی چارقد(٤) سطری میان نامه ای(۳) مهرخانه(۳) کوچه فلانی چپ(۳) دوستان(۳) دلانه(۳) دعا(۳) خانه(۳) بابا(۳) آرشیو(٢) مدرسه(٢) بیماری(٢) معلم(٢) انتظار(٢) تبریک(٢) به کجا چنین شتابان(٢) سوریه(٢) فاطمیه(٢) فاطمی نیا(٢) :)(٢) میان سالی(٢) پدر و دختری(٢) جمجمک(۱) نقص فنی(۱) لینک زن(۱) تلگرام(۱) ما سه نفر(۱) خوانسار(۱) بزرگان(۱) دخترانه(۱) جوانی(۱) منا(۱) مجردی(۱) همدان(۱) ندارد(۱) رجب(۱) فیس بوک(۱) روزنوشت(۱) سپاس(۱) زایمان(۱) باران(۱) فلسطین(۱) تلویزیون(۱) حج(۱) اربعین(۱) عرفه(۱)



Powered By NardebaN Graphic Home ; This Template Designed By .:SFO:.